• Real Madrid 2016-18
  • Barcelona 2011
  • Barcelona 2009
  • Barcelona 2015
  • Manchester United 1999
  • Inter 2010
  • Manchester United 2008
  • Ajax 1995
  • Liverpool 2019
  • Real Madrid 2014
  • Barcelona 2006
  • Bayern Munich 2013
  • Juventus 1996
  • Dortmund 1997
  • Real Madrid 2000
  • Real Madrid 2002
  • Porto 2004
  • Milan 2003
  • Liverpool 2005
  • Real Madrid 1998
  • Milan 1994
  • Bayern Munich 2001
  • Marseille 1993
  • Milan 2007
  • Chelsea 2012
  • Dortmund 2013
  • Atletico Madrid 2016
  • Valencia 2000-2001
  • Arsenal 2006
  • Tottenham 2019
  • Deportivo de La Coruna 2004
  • Monaco 2004
Inter 2010

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ίντερ προσπάθησε πολλές φορές να φτάσει μέχρι την κατάκτηση του Champions League. Επένδυσε χρόνο και χρήμα σε πολλούς προπονητές και ποδοσφαιριστές, αλλά το όνειρο του Μάσιμο Μοράτι δεν είχε καταφέρει να πραγματοποιηθεί μέχρι τον Μάιο του 2010. Για να γίνει, όμως, το όνειρο του Ιταλού παράγοντα πραγματικότητα χρειάστηκε να προκύψουν ανακατατάξεις στο ρόστερ και να δοθούν ευκαιρίες σε παίκτες που είχαν φύγει ως αποτυχημένοι ή αδιάφοροι από άλλες ομάδες. Ο Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς βαρέθηκε να περιμένει και ζήτησε μεταγραφή για την Μπαρτσελόνα, με τον Σαμουέλ Ετό να κάνει το αντίθετο δρομολόγιο, ενώ ο Γουέσλεϊ Σνάιντερ δεν βρήκε χώρο στη Ρεάλ και αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στους νερατζούρι, καθώς ο Ζοζέ Μουρίνιο πίστευε πολύ στις ικανότητες και δυνατότητές του.

Στη φάση των ομίλων, η ιταλική ομάδα κατέκτησε τη δεύτερη θέση με εννιά βαθμούς, δύο πίσω από την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα, με τις Ρούμπιν Καζάν και την Ντινάμο Κιέβου να μένουν εκτός συνέχειας. Στους "16", ο Ζοζέ Μουρίνιο απέκλεισε την πρώην ομάδα του, Τσέλσι με δύο νίκες (2-1 & 1-0). Στα προημιτελικά, οι νερατζούρι είχαν το πιο εύκολο έργο θεωρητικά, καθώς πέταξαν εκτός την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η οποία είχε κάνει την έκπληξη και είχε αποκλείσει τη Σεβίλλη στη φάση των 16.

Στα ημιτελικά, η Μπαρτσελόνα έδωσε μεγάλη μάχη για να πετάξει τον "μισητό" Μουρίνιο εκτός συνέχειας, αλλά χάρη στο 3-1 του πρώτου αγώνα στο "Τζουζέπε Μεάτσα", το οποίο είχε την υπογραφή του Ντιέγκο Μιλίτο, η Ίντερ κατάφερε να αντέξει το "σφυροκόπημα" στο Καμπ Νόου και παρά την ήττα με 1-0 πήρε μία μεγαλειώδη πρόκριση για τον μεγάλο τελικό.

 

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ

Ο Ντιέγκο Μιλίτο ήταν καθοριστικός, ο Σαμουέλ Ετό έκανε σπουδαία ματς ως δεξιός εξτρέμ, αλλά ο Γουέσλεϊ Σνάιντερ ήταν το μεγάλο αστέρι εκείνης της ομάδας. Ο Ολλανδός μεσοεπιθετικός "αναγεννήθηκε" υπό την καθοδήγηση του Ζοζέ Μουρίνιο και βοήθησε τα μέγιστα προκειμένου οι νερατζούρι να φτάσουν έως τον τελικό, αλλά και να κατακτήσουν τον τίτλο. Τα τρία γκολ και οι έξι ασίστ σε 11 ματς αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Μάλιστα, λίγους μήνες αργότερα, ήταν απ' τους μπροστάρηδες στην πορεία της Ολλανδίας μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010.

 

Η ΣΤΙΓΜΗ

Ο εμβληματικός πανηγυρισμός του Ζοζέ Μουρίνιο μετά την ήττα-πρόκριση της Ίντερ στο Καμπ Νόου από την Μπαρτσελόνα. Ο Special One ποτέ δεν έχει κρύψει την... αντιπάθειά του για τους μπλαουγκράνα, παρά το γεγονός πως πέρασε από την ομάδα ως μεταφραστής του Σερ Μπόμπι Ρόμπσον. Το σπριντ του Μουρίνιο, το σηκωμένο δεξί χέρι, αλλά κι η προσπάθεια του Βίκτορ Βαλντές να σταματήσει τον πανηγυρισμό του, τα ανοιγμένα ποτιστήρια είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες στιγμές του Champions League την τελευταία δεκαετία.

 

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ

Θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ο τελικός του Ντιέγκο Μιλίτο. Η Ίντερ πήγε στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου με τον τίτλο του αουτσάιντερ απέναντι στην παντοδύναμη Μπάγερν, αλλά ο Αργεντινός επιθετικός είχε άλλα σχέδια. Με δύο "σεντερφορίσια" γκολ χάρισε στην Ίντερ το πρώτο Champions League της ιστορίας της και έκανε το όνειρο του Μάσιμο Μοράτι πραγματικότητα. Ιστορική βραδιά, ιστορικές στιγμές.

 

Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Η Ίντερ του Μουρίνιο σε 4-2-3-1: Ζούλιο Σέζαρ, Μαϊκόν, Λούσιο, Σάμουελ, Κίβου, Σανέτι, Καμπιάσο, Σνάιντερ, Ετό, Πάντεφ, Μιλίτο.

© 2020 SPORT24. ALL RIGHTS RESERVED