• Real Madrid 2016-18
  • Barcelona 2011
  • Barcelona 2009
  • Barcelona 2015
  • Manchester United 1999
  • Inter 2010
  • Manchester United 2008
  • Ajax 1995
  • Liverpool 2019
  • Real Madrid 2014
  • Barcelona 2006
  • Bayern Munich 2013
  • Juventus 1996
  • Dortmund 1997
  • Real Madrid 2000
  • Real Madrid 2002
  • Porto 2004
  • Milan 2003
  • Liverpool 2005
  • Real Madrid 1998
  • Milan 1994
  • Bayern Munich 2001
  • Marseille 1993
  • Milan 2007
  • Chelsea 2012
  • Dortmund 2013
  • Atletico Madrid 2016
  • Valencia 2000-2001
  • Arsenal 2006
  • Tottenham 2019
  • Deportivo de La Coruna 2004
  • Monaco 2004
Milan 2003

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Η πρώτη μεγάλη Μίλαν που έφτιαξε ο Αντσελότι τη δεκαετία του 2000. O Ιταλός ανέλαβε τον Νοέμβριο του 2001 και στην πρώτη γεμάτη σεζόν του στον πάγκο οδήγησε τη Μίλαν στην κατάκτηση του Champions League. Η διοργάνωση τότε είχε δύο φάσεις ομίλων και μετά προημιτελικούς-ημιτελικούς.

Και στις δύο φάσεις ομίλων, η Μίλαν έκανε το ίδιο κόλπο: πήρε 12 βαθμούς στα τέσσερα πρώτα ματς του ομίλου, πέρασε και έχασε ως αδιάφορη στα δύο τελευταία. Στην πρώτη φάση νίκησε μέσα τη Λανς, έξω την Ντεπορτίβο και μέσα-έξω την Μπάγερν, ενώ στη δεύτερη φάση νίκησε μέσα Ρεάλ, έξω Ντόρτμουντ και μέσα-έξω τη Λοκομοτίβ Μόσχας.

Στους οκτώ δυσκολεύτηκε πολύ με τον Άγιαξ, που απέκλεισε στο Μιλάνο με 3-2 στις καθυστερήσεις, μετά το 0-0 του πρώτου αγώνα στο Άμστερνταμ. Στον ημιτελικό γράφτηκε ιστορία, Μίλαν-Ίντερ με δύο ματς στο ίδιο γήπεδο. Η ομάδα του Αντσελότι δεν είχε καμία διάθεση να αφήσει την Ίντερ να αμφισβητήσει ποια είναι η μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα της Πόλης και πέρασε με 1-1 στο 2ο ματς που είχε γηπεδούχους τους Νερατζούρι.

Ίδιο ήταν και το σενάριο στον τελικό: δύο ομάδες από την Ιταλία, Μίλαν-Γιουβέντους, με τους ροσονέρι να θέλουν να πουν σε όλους πως όταν μιλάμε για Ευρώπη, η Ιταλική ομάδα είναι μία. 

 

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ

Ναι, είναι λογικό. Οι περισσότεροι θυμάστε τον Σεφτσένκο, τον Πίρλο μπροστά από την άμυνα, ακόμα και τους θρύλους Νέστα-Μαλντίνι ή το δίδυμο Ρούι Κόστα - Ριβάλντο που εναλλασονταν στον ρόλο του δεκαριού. Κι όμως, το αστέρι της Μίλαν στον δρόμο για το Champions League του 2003 ήταν ο Ιντσάγκι. Ο Πίπο ήταν απλά εκπληκτικός, με 10 γκολ σε 14 ματς.

Μίλαν - Λανς 2-1, δύο γκολ ο Ιντζάκι, Ντέπορ - Μίλαν 0-4, χατ-τρικ ο Ιντζάκι, Μπάγερν - Μίλαν 1-2, δύο γκολ ο Ιντζάκι, Μίλαν - Μπάγερν 2-1, το νικητήριο ο Ιντζάκι, Ντόρτμουντ - Μίλαν 0-1, δικό του πάλι το γκολ. Και στα νοκ-άουτ, αυτός πρωταγωνίστησε στη μεγαλύτερη φάση της ομάδας του Αντσελότι.

 

Η ΣΤΙΓΜΗ

Η Μίλαν είχε πάρει 0-0 από τον Άγιαξ στους οκτώ εκτός έδρας και τον υποδέχθηκε στη ρεβάνς. Ένας Άγιαξ που είχε ακόμα τον Ζλάταν, αλλά και τον Πιέναρ και στον Σνάιντερ. Ο Ιντζάκι έκανε το 1-0 στο 30', αλλά ο Λιτμάναν ισοφάρισε στο 63'. Δύο λεπτά αργότερα ο Σεφτσένκο έκανε το 2-1, αλλά ο Πιέναρ έκανε το 2-2 στ 78'. Ο Αντσελότι τους έριξε όλους στο γήπεδο και στο 91' ο Ιντζάκι έκανε τη λόμπα, με τον Τόμασον να σπρώχνει την μπάλα στην κενή εστία.

Ο Δανός πιστώθηκε το γκολ, αλλά ο Πίπο ήταν αυτός που έσωσε τη Μίλαν στην πιο δύσκολη στιγμή της στη διοργάνωση. 

 

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ

Οι Άγγλοι ήταν απογοητευμένοι και δεν πίστευαν πως το Ολντ Τράφορντ φιλοξενούσε δύο Ιταλικές ομάδες, με τους Ιταλούς να έχουν συνολικά ¾ στους ημιτελικούς. Στην πράξη βέβαια το Θέατρο των ονείρων δεν φιλοξένησε ποτέ τον τελικό που όλοι περίμεναν. Το Μίλαν-Γιουβέντους ήταν ένα άθλιο ματς, με ελάχιστες φάσεις. Κάθε ομάδα είχε από ένα δοκάρι, ενώ συνολικά στα 120 λεπτά έγιναν 57(!) φάουλ. Τα πέναλτι φάνηκαν από νωρίς ως το πιο πιθανό ενδεχόμενο, αλλά το άγχος ήταν τέτοιο που ούτε κι εκεί υπήρξε ευστοχία.

Από τα δέκα πέναλτι χάθηκαν τα μισά, για τη Γιουβέντους ευστόχησαν μόνο ο Μπιριντέλι και ο Ντελ Πιέρο κι έτσι ο Σεφτσένκο είχε την ευκαιρία στο τελευταίο πέναλτι να νικήσει τον Μπουφόν και να στέψει Πρωταθλήτρια Ευρώπης τη Μίλαν. 

 

Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Η Μίλαν του Αντσελότι σε 4-3-1-2: Ντίνα, Καλάτζε, Νέστα, Μαλντίνι, Κοστακούρτα, Πίρλο, Γκατούζο, Σέεντορφ, Ρούι Κόστα, Σεφτσένκο, Ιντζάκι.

© 2020 SPORT24. ALL RIGHTS RESERVED