• Real Madrid 2016-18
  • Barcelona 2011
  • Barcelona 2009
  • Barcelona 2015
  • Manchester United 1999
  • Inter 2010
  • Manchester United 2008
  • Ajax 1995
  • Liverpool 2019
  • Real Madrid 2014
  • Barcelona 2006
  • Bayern Munich 2013
  • Juventus 1996
  • Dortmund 1997
  • Real Madrid 2000
  • Real Madrid 2002
  • Porto 2004
  • Milan 2003
  • Liverpool 2005
  • Real Madrid 1998
  • Milan 1994
  • Bayern Munich 2001
  • Marseille 1993
  • Milan 2007
  • Chelsea 2012
  • Dortmund 2013
  • Atletico Madrid 2016
  • Valencia 2000-2001
  • Arsenal 2006
  • Tottenham 2019
  • Deportivo de La Coruna 2004
  • Monaco 2004
Juventus 1996

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Τη δεκαετία του '90 οι φίλοι του ιταλικού ποδοσφαίρου θα την νοσταλγούν, όχι μόνο γιατί η Serie A είχε συγκεντρώσει ένα γαλαξία αστεριών και εθεωρείτο το κορυφαίο πρωτάθλημα της Γηραιάς Ηπείρου αλλά και επειδή οι εκπρόσωποί της διέπρεπαν στην Ευρώπη. Τρανή απόδειξη η παρουσία ιταλικής ομάδας στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Champions League για επτά σερί χρονιές, από το 1992 μέχρι το 1998 (!), με την Σαμπντόρια να δίνει τη σκυτάλη στην Μίλαν και εκείνη να την περνάει στην Γιουβέντους. Η ομάδα του Μαρτσέλο Λίπι έσπασε το 1995 την κυριαρχία της Μίλαν εντός των ιταλικών συνόρων κατακτώντας το σκουντέτο έπειτα από μία ροσονέρα τριετία και τη σεζόν 1995-96 έβαλε πλώρη για ευρωπαϊκές επιτυχίες.

Ο όμιλος με Ντόρτμουντ, Ρέιντζερς και Στεάουα δεν θα μπορούσε να την φοβίσει και η πρώτη θέση με 13 βαθμούς (μοναδική ήττα από τους Βεστφαλούς στην Γερμανία) την έστειλε πάνω στην Ρεάλ Μαδρίτης στα προημιτελικά. Η ήττα με 1-0 στο "Μπερναμπέου" έκανε δύσκολη την αποστολή των μπιανκονέρι όμως οι Ντελ Πιέρο με αριστουργηματική εκτέλεση φάουλ και Παντοβάνο υπέγραψαν το 2-0 και τη μεγάλη ανατροπή που τους έφερε στα ημιτελικά.

Εκεί πήρε καθαρό προβάδισμα με 2-0 επί της Ναντ από τον πρώτο αγώνα και στη ρεβάνς του "Μποζουάρ" κατάφερε να το υπερασπιστεί με επιτυχία χάνοντας με 3-2, για να επιστρέψει σε τελικό μετά από το 1985 και το αιματοβαμμένο Χέιζελ.

 

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ

Ο Μαρτσέλο Λίπι είχε φτιάξει μία ομάδα συμπαγή, σφριγιλή, η οποία συνδύαζε την ουσία με το θέαμα και τη δύναμη και τον τσαμπουκά με το ταλέντο και την τεχνική. Η παρουσία των Φεράρα, Βιέρκοβουντ στην άμυνα, των Ντεσάν και Σόουζα στον άξονα και των Βιέρι και Βιάλι στη γραμμή επίθεσης ήταν εγγύηση για όλα τα παραπάνω, με τον παίκτη που νοστίμιζε πάντως το παιχνίδι της βέκια σινιόρα να είναι ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο.

Ο "Μεγαλέξανδρος" του calcio, σε ηλικία 22 ετών τότε, ήταν ένα διαμάντι που το διαμόρφωνε άψογα ο Λίπι και αυτός που έκανε τη διαφορά σε αρκετά παιχνίδια, με τα έξι γκολ του στη διοργάνωση (δεύτερος σκόρερ) να συμβάλλουν τα μέγιστα στην κατάκτηση του τροπαίου.

 

Η ΣΤΙΓΜΗ

Η ρωσική ρουλέτα στο "Ολίμπικο". Γιουβέντους και Άγιαξ κονταροχτυπήθηκαν για 120 λεπτά στον τελικό της Ρώμης, με τη μεταξύ τους κόντρα στην κανονική διάρκεια του αγώνα και στην ημίωρη παράταση να μη βγάζει νικητή αλλά να βρίσκει τις δύο ομάδες ισόπαλες 1-1. Όσοι πόνταραν πως ο Φαν Ντερ Σαρ θα είχε πλεονέκτημα στη διαδικασία των πέναλτι λόγω της εντυπωσιακής σωματικής του διάπλασης, έσφαλαν, με τον Άντζελο Περούτσι να δικαιώνει το όνομά του και να γίνεται ο άγγελος της Γιουβέντους.

Έπιασε το πρώτο πέναλτι του Ντάβιντς και έστειλε κρυστάλλινο μήνυμα πως "Il trofeo e nostro" (To τρόπαιο είναι δικό μας) ενώ απέκρουσε και το τέταρτο του Σιλόι για να δώσει την ευκαιρία στον Βλάντιμιρ Γιούγκοβιτς να περάσει στο ποδοσφαιρικό πάνθεον με την τελευταία εύστοχη εκτέλεση της Γιουβέντους. Να σημειωθεί πως αυτός ήταν και ο πρώτος τελικός που το τηλεοπτικό κοινό παρακολούθησε όλη τη ρωσική ρουλέτα από τη σκοπιά του παίκτη που εκτελεί τα πέναλτι και φάτσα την εστία.

 

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ

Έντεκα χρόνια μετά από το πρώτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών που βάφτηκε στο αίμα με την απώλεια 39 οπαδών της σε σοβαρά επεισόδια με αντίστοιχους της Λίβερπουλ, η Γιουβέντους επέστρεψε σε τελικό και μάλιστα είχε την ευτυχή συγκυρία να παίζει ουσιαστικά εντός έδρας, στην Ρώμη. Φυσικά ο αντίπαλος ενέπνεε τον απόλυτο σεβασμό, με τον Άγιαξ να κουβαλάει τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης και να έχει ηττηθεί μόνο μία φορά στα 21 προηγούμενα ευρωπαϊκά παιχνίδια του, 1-0 από τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του Άμστερνταμ. Το ματς άρχισε ιδανικά για την Γιούβε, με τον Ραβανέλι να εκμεταλλεύεται το μπλέξιμο των Φρανκ Ντε Μπουρ και Φαν Ντερ Σαρ, να τσιμπάει τη μπάλα με το αριστερό και να κάνει το 1-0 στο 13' με δεξί πλασέ από πλάγια θέση. Στο 41' ήρθε η απάντηση από τον Άγιαξ με το πλασέ του Λίτμανεν μέσα από την περιοχή που ήταν το 9ο του στη διοργάνωση (πρώτος σκόρερ), με τη συνέχεια να επιφυλάσσει ευκαιρίες και για τις δύο ομάδες που όμως σταμάτησαν όλες τους πάνω στους δύο γκολκίπερ. Τα πέναλτι ήταν η μόνη λύση για το οριστικό ξεκαθάρισμα και εκεί ο Περούτσι κατέβασε ρολά, οι Ιταλοί έγιναν... Γερμανοί ευστοχώντας σε όλες τις εκτελέσεις τους και το τρόπαιο κατέληξε στο Τορίνο.

 

Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Η Γιουβέντους του Λίπι σε 4-3-3: Περούτσι, Τοριτσέλι, Φεράρα, Βιέρκοβουντ, Πεσότο, Κόντε, Σόουζα, Ντεσάν, Ραβανέλι, Βιάλι, Ντελ Πιέρο

© 2020 SPORT24. ALL RIGHTS RESERVED