• Real Madrid 2016-18
  • Barcelona 2011
  • Barcelona 2009
  • Barcelona 2015
  • Manchester United 1999
  • Inter 2010
  • Manchester United 2008
  • Ajax 1995
  • Liverpool 2019
  • Real Madrid 2014
  • Barcelona 2006
  • Bayern Munich 2013
  • Juventus 1996
  • Dortmund 1997
  • Real Madrid 2000
  • Real Madrid 2002
  • Porto 2004
  • Milan 2003
  • Liverpool 2005
  • Real Madrid 1998
  • Milan 1994
  • Bayern Munich 2001
  • Marseille 1993
  • Milan 2007
  • Chelsea 2012
  • Dortmund 2013
  • Atletico Madrid 2016
  • Valencia 2000-2001
  • Arsenal 2006
  • Tottenham 2019
  • Deportivo de La Coruna 2004
  • Monaco 2004
Manchester United 1999

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Το 1997 η πορεία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Champions League σταμάτησε στα ημιτελικά, όμως εκείνο το χαστούκι από την Ντόρτμουντ, αντί να την ρίξει και να την καταρρακώσει τη σφυρηλάτησε. Και επειδή υπάρχει κάρμα και στο ποδόσφαιρο, την εκδίκηση έμελε να την πάρει από Γερμανούς. Στο ξεκίνημα της περιπέτειάς της βρέθηκε στον όμιλο του θανάτου μαζί με τις Μπάγερν Μονάχου και Μπαρτσελόνα (με την δανέζικη Μπρόντμπι να είναι η άτυχη της υπόθεσης) και κατάφερε να επιβιώσει, αφού μάζεψε 10 βαθμούς και πήρε τη δεύτερη θέση πίσω από τους Βαυαρούς, παίρνοντας το εισιτήριο για τα νοκ-άουτ ματς ως μία από τις δύο καλύτερες δεύτερες των έξι συνολικά ομίλων (η άλλη ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης). Κατάφερε μάλιστα να μείνει αήττητη, έχοντας να επιδείξει δύο νίκες κόντρα στην Μπρόντμπι και τέσσερις ισοπαλίες απέναντι σε Καταλανούς και Βαυαρούς, με 20 γκολ ενεργητικό σε αυτούς τους έξι αγώνες.

Στα προημιτελικά, ξεπέρασε το εμπόδιο της Ίντερ του Ρονάλντο με απολογισμό 1 νίκη (2-0 εντός) και 1 ισοπαλία (1-1 εκτός) ενώ στα ημιτελικά ήταν η σειρά της Γιουβέντους -που χρειάστηκε το σωτήριο γκολ του Αντόνιο Κόντε στο 85' για να αποκλείσει τον Ολυμπιακό στους "8"- να υποκλιθεί στο τρομερό συνολο που είχε δημιουργήσει ο Φέργκιουσον. Οι Τορινέζοι πήραν το αποτέλεσμα που ήθελαν στο "Ολντ Τράφορντ", ισοπαλία με γκολ (1-1), και στη ρεβάνς έκαναν την τέλεια εκκίνηση προηγούμενοι 2-0 με τα γκολ του Φιλίπο Ιντσάγκι στο 6' και στο 10', για να ακολουθήσει όμως καταιγίδα από το... Μάντσεστερ. Οι Ρόι Κιν (24') και Ντουάιτ Γιορκ (34') εξαφάνισαν εν ριπή οφθαλμού το ιταλικό πλεονέκτημα και έβαλαν την Γιουνάιτεντ σε θέση οδηγού, για να έρθει ο Άντι Κόουλ στο 85' και να της χαρίσει μία ιστορική νίκη στο "Ντέλε Άλπι" που την έστειλε στον τελικό μετά από 31 ολόκληρα χρόνια.

 

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ

Ο Άλεξ Φέργκιουσον είχε φτιάξει ένα αξιοζήλευτο σύνολο που κατατρόπωνε τους αντιπάλους έχοντας την ικανότητα σε κάθε ματς να βγάζει προς τα έξω κάθε φορά διαφορετικούς πρωταγωνιστές, ωστόσο ακόμα και μεταξύ αρκετών ίσων το αστέρι του Ράιαν Γκιγκς ήταν λίγο πιο φωτεινό. Παίκτης που συνδύαζε ταλέντο, τεχνική, ταχύτητα, τσαμπουκά και ποδοσφαιρική οξυδέρκεια, με τον Ουαλό μεσοεπιθετικό να πετυχαίνει εκείνη τη σεζόν ένα από τα πιο εντυπωσιακά γκολ στην ιστορία του FA Cup (όταν πέρασε τη μισή και βάλε Άρσεναλ ξεκινώντας κούρσα πίσω από το κέντρο του γηπέδου) και να βγάζει την ασίστ για το γκολ της ισοφάρισης του Σέριγχαμ στον τελικό της Βαρκελώνης.

 

Η ΣΤΙΓΜΗ

Όταν η Μπάγερν δεν σκότωσε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Όλοι θυμούνται πως οι κόκκινοι διάβολοι έκαναν την ανατροπή του αιώνα κόντρα στην Μπάγερν στον τελικό του 1999 πετυχαίνοντας δύο γκολ στις καθυστερήσεις για να βρεθούν από την κόλαση στον παράδεισο, αρκετοί όμως έχουν ξεχάσει πως για να φτάσουν στο σημείο να διεκδικούν το θαύμα είχαν και σύμμαχο την τύχη ή αν προτιμάτε την αναποτελεσματικότητα της Μπάγερν. Οι Βαυαροί είχαν το 1-0 υπέρ τους από το γκολ του Μπάσλερ στο 5' όμως θα μπορούσαν να κλειδώσουν τη νίκη τόσο στο 78' στη λόμπα του Μεχμέτ Σολ όπου η μπάλα χτύπησε πρώτα στο οριζόντιο και έπειτα στο δεξί δοκάρι όσο στο 84' στο ανάποδο ψαλίδι του Κάρστεν Γιάνκερ που η ασπρόμαυρη θεά τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι. "Όταν γύρισα και είδα τη μπάλα να μην καταλήγει στα δίχτυα από την προσπάθεια του Σολ, ήξερα πως θα νικούσαμε", έχει δηλώσει ο Σμάιχελ.

 

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ

Ο τελικός της 26ης Μαΐου του 1999 είχε πολλές ιδιαιτερότητες. Από τη μία, για πρώτη φορά συγκρούονταν με φόντο το τρόπαιο δύο ομάδες που την προηγούμενη σεζόν δεν είχαν κατακτήσει ούτε το πρωτάθλημα στη χώρα τους ούτε το Champions League. Από την άλλη, ήταν αμφότερες επιτυχημένες, με την Γιουνάιτεντ να είχε ήδη κατακτήσει το νταμπλ στην Αγγλία και την Μπάγερν να είχε πάρει το πρωτάθλημα στην Γερμανία αλλά και το εισιτήριο και για τον τελικό του Κυπέλλου. Συν τοις άλλοις, οι δύο ομάδες είχαν αναμετρηθεί και στη φάση των ομίλων σε δύο ματς που δεν είχαν βγάλει νικήτρια ενώ αυτά ήταν τα πρώτα μεταξύ τους ραντεβού στην ευρωπαϊκή ιστορία τους.

Στον τελικό, η Μπάγερν χτύπησε νωρίς με απευθείας εκτέλεση φάουλ του Μπάσλερ και μέχρι το 90' έδειχνε να έχει τα ηνία και και να αισθάνεται αδικημένη που το σκορ ήταν μόλις 1-0 υπέρ της. Η Γιουνάιτεντ όμως, που είχε παραταχθεί στον τελικό χωρίς τους τιμωρημένους Κιν και Σκόουλς, φύλαγε το καλύτερο για το τέλος, με τον Σέριγχαμ να ισοφαρίζει σε 1-1 στο 91' και τον Σόλσκιερ να γράφει το 2-1 στο 93'. Δύο εκτελέσεις κόρνερ από τον Μπέκαμ και δύο γκολ, μεταξύ των οποίων μεσολάβησαν μόλις 101 δευτερόλεπτα. Τόσα έφταναν για να πάθει η Μπάγερν το μεγαλύτερο κάζο στην ιστορία της και στην Γιουνάιτεντ για να βρεθεί στην ποδοσφαιρική Γη της επαγγελίας, ούσα η πρώτη αγγλική ομάδα που έκανε τρεμπλ και χωρίς μάλιστα να κάνει ούτε μία ήττα στην Ευρώπη.

 

Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Φέργκιουσον σε 4-4-2: Σμάιχελ, Γκάρι Νέβιλ, Γιόνσεν, Σταμ, Έργουιν, Μπατ, Μπέκαμ, Γκιγκς Μπλόμκβιστ, Γιορκ, Κόουλ

© 2020 SPORT24. ALL RIGHTS RESERVED